Kendini Zehirleyen Aptal Adam

“Regl olmak üzereyim Mınıski” dedi, “o yüzden sana çok öfkeliyim, hiç bir sebebi yok, sadece kızgınım ve bunun için bu süre boyunca hayatını zehir edeceğim.” Etti de. Zaten hayatı zehir etmek için regl olmasına gerek yoktu. Hiç bitmeyen yoğun tatminsizliği ve her zaman bana bir hayal kırıklığıymışım gibi davranması yeteri kadar kötüydü, regl öncesi daha kötü bir şey olamazdı, yalnızca aynı şeye daha sık maruz kalırdım.

Sebepsiz yere çıkarılan kavgalar, başka bir şeye kızıp bütün gün bana bok gibi davranması gibi teknikleriyle hayatımı zehir etmekte başarılıydı. Ben aynısını ona yaptığım zaman, hemen ağlamaya başlıyor, ve yine hayatımı zehir ediyordu, her iki türlü de başaramıyordum.

“Bana niye böyle dedin Mınıski” , “Nereden çıktı şimdi bu Mınıski”, “Benimle hiç ilgilenmiyorsun Mınıski” , “O uğraşmak istediğin salakça şeyi bırak ve benim yapmanı istediğim şeyle uğraş Mınıski” gitmesini istiyordum ama gitmiyordu da. Madem bu kadar memnuniyetsizdi, niçin gitmiyordu?

Beni seviyormuş, ilişkimiz uğruna savaşmaya değermiş, ama ben hiç savaşmıyormuşum sonra ağlamlar sarılmalar, sıcaklık beklemeler, bulamadığı zamansa daha çok sinir nöbetleri ve hayatımı biraz daha zehir etmeler.

                Komik olan neydi biliyormusun? Hayatımı çekilmez hale getirmişti ve neden ona onun istediği gibi sevgi göstermediğimi anlayamıyordu. O kadar boğucuydu ki, onu sevmem için bana fırsat vermiyordu. Sonuç olarak onu hiç bir zaman onun istediği gibi sevemedim, çokta önemli değildi benim için.

Yani “beni çok sev, beni yeterince sevmiyorsun, ben seni daha fazla seviyorum, sen beni sevmiyorsun” baskısı çok gereksiz, salakça, şımarık ve yorucu bir baskıydı, devamlı şikayet halindeydi, neden ona olan sevgimle yetinmiyordu? Hata üzerine hata yapıyordu. Bana aşık olduğunu söylüyor, ben ona “bende sana aşığım” demediğim için sinir krizleri geçiriyor ayılıp bayılıyordu. Halbuki ben ona dürüst davranmıştım, ona göre ise orospu çocuğunun tekiydim.

Bana göre o da aşık değildi. Yalnızca bana “sana aşığım” dedirtmeye çalışıyordu, o söyledi diye bende söylemek zorundaymışım gibi ve geçirdiği sinir krizi de ona aşık olmamamdan dolayı değildi, asıl sebebi istediğini yaptıramamış olmasıydı.

Ben pek bilge bir erkek olmayarak – bilgeliği geride bırakmıştım, çünkü bu sinir bozucu hayat siken gerizekalı canıma tak etmişti – ona bu düşüncemi de söyledim;

“Sen bana aşık olduğunu söylüyorsun, çünkü aslında benim sana aşık olduğumu duymak istiyorsun, ve bana aşık olduğunu söylemende sadece bana bunu söyletmek içindi, şimdi duyamadın diye bu triplere giriyorsun” tahmin edebileceğiniz gibi karşımda bir anda bir canavara dönüştü. Bu sözcüklerle pandoranın kutusunu açmış gibiydim. Bana ne lanetler ediyordu. Nasıl bir adamdım ben, nasıl böyle iğrenç bir şey düşünürdüm, o çok saf, tertemiz, güzel duygul... SİKTİR GİT

Hem aptaldı, hemde beni aptal yerine koyamaya çalışıyordu. Sonunda hayatımdan bu zehri attığımda farkettim, bu zehri kendime ben enjekte etmiştim, çok aptaldım. Onu istiyormuydum? Hayır, onun peşinden gittim mi? Evet, gerçekten çok ama çok aptaldım...